Andrzej Jaroszewicz (ur. 7 października 1946 w Warszawie) - polski rajdowiec lat 70. ubiegłego wieku, zwycięzca Rajdu Warszawskiego (1975) i 36. Rajdu Polski (1976), syn premiera PRL Piotra Jaroszewicza. Łączył karierę sportową z pracą zawodową - był dyrektorem Ośrodka Badawczo-Rozwojowego (OBR) Fabryki Samochodów Osobowych (FSO) na Żeraniu i dyrektorem naczelnym Centrali Eksportu Wewnętrznego „Motoimpex”.
Sportowa kariera 1968-1980
Najważniejsze sukcesy Jaroszewicza w latach 70.:
- Rajd Warszawski 1975 - zwycięstwo z nawigatorem Ryszard Żyszkowski
- 36. Rajd Polski 1976 - zwycięstwo (z Żyszkowskim) Lancią Stratos HF; rajd był rundą Rajdowych Mistrzostw Europy
Praca zawodowa - OBR FSO i Motoimpex
Studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim - za udział w wydarzeniach marcowych 1968 r. został relegowany z uczelni i powołany do czynnej służby wojskowej. Do końca 1981 r. studiował zaocznie na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej. W latach 70. był dyrektorem Ośrodka Badawczo-Rozwojowego FSO oraz dyrektorem naczelnym Centrali Eksportu Wewnętrznego „Motoimpex”.
Stan wojenny i emigracja wewnętrzna
Po wprowadzeniu stanu wojennego w grudniu 1981 r. Jaroszewicz schronił się w Trójmieście, aby uniknąć internowania. Później zamieszkał w Łodzi.
Odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- Srebrny Krzyż Zasługi
- Brązowy, Srebrny i Złoty Medal „Za wybitne osiągnięcia sportowe” oraz odznaka „Zasłużony Mistrz Sportu”
Znaczenie dla polskiego motorsportu
Jaroszewicz należał do czołowych polskich rajdowców lat 70. Rajd Polski, który wygrał w 1976 roku Lancią Stratos HF, był wówczas rundą Rajdowych Mistrzostw Europy.
Powiązane: Sobiesław Zasada · Janusz Kulig · Marian Bublewicz