Rywalizacja Ayrtona Senny z Alainem Prostem 1988-1989 zdefiniowała współczesną Formułę 1 - emocjonalnie, technicznie, politycznie. Dwóch zawodników na szczycie umiejętności, w tym samym zespole McLaren-Honda, z dwoma absolutnie różnymi filozofiami jazdy: brazylijska intuicja Senny vs. francuska kalkulacja Prosta. Co możemy zrozumieć z ich starcia po 37 latach?
Tło 1988 - początek dynastii Honda
McLaren MP4/4 z silnikiem Honda RA168-E 1,5 l V6 turbo (ok. 675-685 KM przy doładowaniu ograniczonym do 2,5 bara) był jednym z najdoskonalszych samochodów w historii F1. Senna przyszedł z Lotusa, Prost był już 2-krotnym mistrzem (1985, 1986). Stosunek: Prost - etablierowany, dyplomatyczny, polityk paddockowy. Senna - agresywny, religijny, technicznie obsesyjny. 1988 16 wyścigów: 15 zwycięstw McLarena (8 Senna, 7 Prost - choć Senna miał 13 pole positions vs 2 Prosta).
Suzuka 1988 - pierwszy tytuł Senny
Senna wygrał w Suzuce 30 października 1988 roku i zapewnił sobie pierwszy tytuł mistrzowski w przedostatnim wyścigu sezonu. Liczone najlepsze 11 wyników z 16 - system promujący agresję. Dzięki zasadzie liczenia 11 najlepszych wyników Senna wyprzedził Prosta o 3 punkty, choć Prost zebrał w całym sezonie więcej punktów łącznie. Pierwsze nasienie napięcia.
1989 - wojna w boxie
1989 zmienił regulamin (atmosferyczne 3.5 litra zamiast turbo), McLaren MP4/5 z Honda RA109E V10. Senna i Prost mieli identyczne samochody - eskalacja konfliktu była już otwarta. To Prost podejrzewał, że Honda faworyzuje Sennę, a obietnica równego traktowania kierowców w McLarenie nie została dotrzymana. W Imoli w 1989 roku obaj kierowcy ustalili, że nie będą walczyć zbyt ostro na pierwszych okrążeniach, ale inaczej rozumieli ten pakt, a Prost publicznie skarżył się na Sennę.
Suzuka 1989 - kolizja
Przedostatnia runda. Senna musiał wygrać oba ostatnie wyścigi sezonu (Suzuka i Adelaida), żeby zachować szanse na tytuł. Prost miał 16 punktów przewagi (76 do 60). Szykana przed ostatnim zakrętem - Senna od wewnątrz, Prost zamknął drzwi. Kolizja. Prost odpiął pasy i wysiadł z samochodu, a Senna, pchnięty przez marszałków, ruszył dalej, wygrał wyścig, ale został zdyskwalifikowany za ścięcie szykany przy powrocie na tor. Tytuł - Prost. Senna oskarżył FISA prezesa Jeana-Marie Balestre o stronnictwo.
Suzuka 1990 - odwet
Rok później Senna wszedł w pierwszy zakręt Suzuki nieuniknienie i bezkompromisowo - przyznał potem, że celowo skierował się na Prosta (już w Ferrari) jako odpłatę za 1989. Kolizja. Obaj wypadli. Senna mistrzem 1990. Filozoficzna deklaracja zwycięstwa za wszelką cenę.
Style jazdy - analiza techniczna
Prost: hamowanie wcześniejsze, konsekwentne, gładkie wejścia, oszczędność opon i paliwa, szybkie tempo na średniorocznych okrążeniach. W 1988 roku Senna zdobył 13 pole position, a Prost 2.
Dziedzictwo
Senna zginął 1 maja 1994 roku w wypadku podczas Grand Prix San Marino na torze Imola. Prost wycofał się 1993 czwartym tytułem. Ich rywalizacja jest wzorcem dla wszystkich późniejszych: Schumacher-Hakkinen, Hamilton-Rosberg, Hamilton-Verstappen. Pokazała, że F1 to nie tylko technologia - to ludzkie charaktery doprowadzone do skrajności w kilkunastu weekendach wyścigowych roku (w 1988 i 1989 po 16).
Powiązane: