Rywalizacja Ayrtona Senny z Alainem Prostem 1988-1989 zdefiniowała współczesną Formułę 1 - emocjonalnie, technicznie, politycznie. Dwóch zawodników na szczycie umiejętności, w tym samym zespole McLaren-Honda, z dwoma absolutnie różnymi filozofiami jazdy: brazylijska intuicja Senny vs. francuska kalkulacja Prosta. Co możemy zrozumieć z ich starcia po 37 latach?
Tło 1988 - początek dynastii Honda
1988 McLaren MP4/4 z silnikiem Honda RA168E V6 turbo (820 KM kwalifikacyjnie) był jednym z najdoskonalszych samochodów w historii F1. Senna przyszedł z Lotusa, Prost był już 2-krotnym mistrzem (1985, 1986). Stosunek: Prost - etablierowany, dyplomatyczny, polityk paddockowy. Senna - agresywny, religijny, technicznie obsesyjny. 1988 16 wyścigów: 15 zwycięstw McLarena (8 Senna, 7 Prost - choć Senna miał 13 pole positions vs 2 Prosta).
Suzuka 1988 - pierwsze starcie
Senna wygrał w Suzuce, kradnąc tytuł Prostowi w przedostatnim wyścigu sezonu. Liczone najlepsze 11 wyników z 16 - system promujący agresję. Prost zarzucił Sennie, że ten wykorzystał system regulamiowy do uzyskania korzyści, mimo gorszej średniej. Pierwsze nasienie napięcia.
1989 - wojna w boxie
1989 zmienił regulamin (atmosferyczne 3.5 litra zamiast turbo), McLaren MP4/5 z Honda RA109E V10. Senna i Prost mieli identyczne samochody - eskalacja konfliktu była już otwarta. Senna podejrzewał, że Honda preferuje Prosta (silniki konfigurowane pod jego styl). Prost twierdził, że Senna manipuluje regulaminem.
Suzuka 1989 - kolizja
Przedostatnia runda. Senna potrzebował zwycięstwa do tytułu. Prost miał kilka punktów przewagi. Szykana przed ostatnim zakrętem - Senna od wewnątrz, Prost zamknął drzwi. Kolizja. Prost wyłączył silnik. Senna kontynuował (pchnięty przez marszałków), wygrał wyścig, ale został zdyskwalifikowany za ścięcie szykany przy powrocie na tor. Tytuł - Prost. Senna oskarżył FISA prezesa Jeana-Marie Balestre o stronnictwo.
Suzuka 1990 - odwet
Rok później Senna wszedł w pierwszy zakręt Suzuki nieuniknienie i bezkompromisowo - przyznał potem, że celowo skierował się na Prosta (już w Ferrari) jako odpłatę za 1989. Kolizja. Obaj wypadli. Senna mistrzem 1990. Filozoficzna deklaracja zwycięstwa za wszelką cenę.
Style jazdy - analiza techniczna
Senna: agresywne hamowanie, opóźnione punkty hamowania, agresywne wjazdy do zakrętów, częste wpinanie z gaza w środku zakrętu (technique „Senna’s foot” - szybkie pulsowanie pedału). Prost: hamowanie wcześniejsze, konsekwentne, gładkie wejścia, oszczędność opon i paliwa, szybkie tempo na średniorocznych okrążeniach. Senna lepszy w deszczu i kwalifikacjach. Prost lepszy w długim wyścigu i strategii.
Dziedzictwo
Senna zginął 1994 Imola - w pełni mistycznego pomnika. Prost wycofał się 1993 czwartym tytułem. Ich rywalizacja jest wzorcem dla wszystkich późniejszych: Schumacher-Hakkinen, Hamilton-Rosberg, Hamilton-Verstappen. Pokazała, że F1 to nie tylko technologia - to ludzkie charaktery doprowadzone do skrajności w 22 weekendy roku.
Powiązane: